พระผงสุพรรณ พิมพ์หน้ากลาง

แต่ทันทีที่ได้เจอทั้งองค์พระจริงๆ บวกกับหนังสือพระที่มีรูปถ่ายของพระองค์นี้ ผมก็ถึงบางอ้อทันทีว่า พระองค์นี้น่าจะต้องเป็นพระผงสุพรรณหน้ากลางที่ไปอยู่กับคุณศิริชัยบูลกุล และต่อมาก็ได้มอบพระองค์นี้ให้กับผู้ใหญ่ที่นับถือตามข่าวอย่างแน่นอน เพราะพระองค์นี้มีสีเป็นก้านมะลิ เป็นสีที่ตรงกับคำพูดของคุณแก้วในอดีต และเมื่อส่องดูก็พบว่ามีการติดจากแม่พิมพ์ที่สมบูรณ์โดยไม่มีที่ติเลย ผิวพรรณยังเป็นพระที่มิได้ผ่านการใช้มาเลย เวลาตะแคงดูผิวพรรณกับแดดยังพบฝ้าดินกรุบางๆ อยู่โดยทั่วขององค์พระ ส่วนที่ติดได้เด่นที่สุดเห็นจะเป็นในส่วนของใบหน้าของพระ โดยเฉพาะอย่างยิ่งปากของพระท่านติดเต็มชัดเสมือนจะขยับพูดได้ ส่วนเด่นอีกจุดหนึ่งของพระผงสุพรรณองค์นี้ก็คือบริเวณยอดอกซึ่งติดได้ลึกลงมาจนถึงบริเวณขอบเอวซึ่งผู้ที่มีประสบการณ์ในการเห็นพระผงสุพรรณมามากมักจะเปรียบเทียบว่า หากอกและเอวติดลึกจริงๆ จะเหมือนดูหัวช้างบนส่วนอกและงวงช้างในส่วนของเอว เพื่อนคนแรกที่ได้ส่องพระองค์นี้ต่อจากผมก็คือคุณณรงค์

และในขณะที่คุณณรงค์กำลังส่องพิศดูบริเวณใบหน้าของท่าน ผมก็พูดแทรกว่า “ณรงค์ คุณดูดีๆจะพบว่าปากพระท่านพูดได้” คุณณรงค์ก็สวนกลับในทันทีทันใดว่า “พี่ ผมกำลังคุยกับท่านอยู่ครับ” ก็เรียกเสียงฮากันได้พอสมควรนอกจากนี้การตัดของพระก็หมดจดและเหลือทุกด้าน ไม่มีด้านไหนตัดโดนองค์พระหรือโดนฐานพระเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตัดด้านบนจะเหลือมากเป็นพิเศษ ซึ่งธรรมดาแล้วส่วนใหญ่พระผงสุพรรณพิมพ์หน้ากลางจะตัดชิดหูซ้ายของพระและชิดขอบจีโบด้านบน

ทุกวันนี้ผมบูชาท่านติดตัวตลอดเพราะเชื่อเรื่องของเทวดาที่ลิขิตให้ท่านกลับมาหาผมหลังจากที่ผมต้องพลัดกับท่านไปไม่ถึง ๓ ชั่วโมงเมื่อ ๓๘ ปีที่แล้ว ขอขอบคุณอนุรักษ์อีกครั้งที่เปิดโอกาสให้ผมเขียนถึงประวัติความเป็นมาของพระในอดีต และต้องขออภัยอย่างยิ่งที่ส่งบทความฉบับที่นี้ล่าช้าอันเนื่องมาจากไปต่างประเทศ และเมื่อกลับมาถึงเมืองไทยก็ยังต้องรีบนำพระไปถ่ายรูปเพื่อ
ส่งให้อนุรักษ์