Portrait of my life ลาวัณย์ อุปอินทร์ (ดาวราย)

ผลงานอันภาคภูมิ
     ความภาคภูมิใจในชีวิตศิลปินของอาจารย์ลาวัณย์นั้น คือการที่ครั้งหนึ่งเคยได้ถวายงานรับใช้พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชและสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ ด้วยผลงานวาดภาพเขียนหลายต่อหลายภาพ โดยโอกาสอันดีงามดังกล่าวเกิดขึ้นในการแสดงงานศิลปกรรมแห่งชาติครั้งหนึ่งที่ทั้งสองพระองค์เสด็จพระราชดำเนินเพื่อทอดพระเนตรผลงานชิ้นสำคัญของศิลปินไทยในยุคนั้น

     “สมัยนั้นทุกคนจะคิดว่าคนเขียนรูปต้องเป็นผู้ชาย มีครั้งหนึ่งที่สมเด็จพระนางเจ้าฯเสด็จฯ ไปทอดพระเนตรงานศิลปะ รูปอื่นเป็นงานแอ็บสแตร็ก งานสมัยใหม่ ท่านก็รับสั่งว่า ‘รูปแบบนั้นฉันดูไม่รู้เรื่อง’ จนเสด็จมาทอดพระเนตรรูปของครูซึ่งเป็นภาพพอร์เทรตภาพคุณแม่ของครู ท่านก็รับสั่งกับหม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์ว่า ‘รูปแบบนี้ค่อยดูรู้เรื่องหน่อย’ ท่านการวิกจึงถามว่าอยากรู้จักคนเขียนไหม ท่านก็รับสั่งว่าอยาก ท่านการวิกก็มาตามครูไป พอท่านเห็นครู ท่านก็ทรงแปลกพระทัยมาก และรับสั่งว่า ‘ฉันคิดว่าเป็น ผ้ชูายเขียน ไม่คิดว่าเป็นผู้หญิง และก็เป็นอาจารย์ลาวัณย์ด้วย’ และท่านยังรับสั่งว่า ‘อาจารย์รู้ไหมว่าฉันเป็นแฟนรายการของอาจารย์ด้วย’ ทำให้ครูปลื้มใจมาก”

     จากการได้รับเสด็จในวันนั้น อาจารย์จึงได้รับพระราชทานโอกาสจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ให้วาดภาพพอร์เทรตพระบรมวงศานุวงศ์ในอดีต โดยเขียนตามรูปถ่ายสีซีเปียแล้วให้ขยายออกมาเป็นภาพใหญ่จากนั้นจึงลงสี เริ่มแรกมี ๔ ภาพ ได้แก่ภาพเดี่ยวเจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ ภาพหมู่ประกอบด้วยเจ้าฟ้าหญิงวไลยอลงกรณ์สมเด็จพระราชบิดา กรมหลวงสงขลานครินทร์และเจ้าฟ้าสมมติวงศ์วโรทัย ภาพเดี่ยวเจ้าฟ้าสมมติวงศ์วโรทัย และภาพสมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ซึ่งภาพดังกล่าวทั้งหมดถูกนำไปประดับไว้ที่พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน หลังจากนั้นอาจารย์ยังมีโอกาสได้เขียนภาพของเจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศอีกหนึ่งภาพ ซึ่งนับเป็นงานที่หนักมากเนื่องจากมีเวลาวาดเพียง ๗ วัน หลังจากที่อาจารย์ถวายภาพเพื่อนำไปจัดแสดงแล้ว จึงขอพระราชทานกลับมาเติมรายละเอียดของภาพ โดยใช้เวลาต่อจากนั้นอีก ๓ เดือนจึงเสร็จสมบูรณ์