ภาพในความทรงจำ
ตลอดระยะเวลาของการเขียนภาพ งานภาพเขียนบุคคลครึ่งตัว หรือภาพพอร์เทรตถือเป็นเอกลักษณ์ของอาจารย์ลาวัณย์ บางภาพสเก็ตช์จากตัวบุคคลจริงแล้วจึงถ่ายภาพไว้เพื่อเก็บรายละเอียด บางภาพสเก็ตช์จากรูปถ่าย แต่เสน่ห์ของทุกภาพที่สะท้อนผ่านฝีแปรง สีสัน และอารมณ์นั้นคือความมีชีวิตที่ซ้อนอยู่ ภาพเขียนนับร้อยนับพันที่ได้สร้างสรรค์ขึ้นจึงเต็มไปด้วยความงดงามและมีคุณค่าในทุกองค์ประกอบ
“เป็นนิสัยของครูไปแล้วที่เวลาเขียนภาพพอร์เทรต ถ้าเป็นไปได้เราต้องรู้จักตัวตนของคนคนนั้นก่อน เพื่อที่จะถ่ายทอดเขาออกมาผ่านงานของเราได้ มีครั้งหนึ่งครูมีโอกาสได้เขียนภาพท่านพระคาดินัล มีชัย กิจบุญชูเนื่องจากลูกศิษย์ท่านจะมาขอให้เขียน ครูก็ไปพบท่านอยู่ ๓ ครั้งเพื่อพูดคุย ในขณะเดียวกันก็สเก็ตช์ภาพของท่านไปด้วย ท่านเป็นคนอัธยาศัยดีมาก เวลาพูดใบหน้าจะเปี่ยมด้วยรอยยิ้มเสมอ ภาพนั้นนับเป็นหนึ่งในภาพที่
ชอบมากๆ และเมื่อนำไปจัดงานแสดง ก็มีผู้ที่ได้เข้าชมชื่นชอบภาพนี้เช่นเดียวกัน” ภาพบุคคลที่อาจารย์ลาวัณย์ได้เขียนขึ้นนั้นมีมากมายจนนับไม่ถ้วน ตั้งแต่ภาพอาจารย์ศิลป์ พีระศรี, ดร.ป๋วย อึ้งภากรณ์, ปรีดี พนมยงค์, จิระนันท์ พิตรปรีชา, สุลักษณ์ ศิวรักษ์ ฯลฯ
ปัจจุบันอาจารย์ลาวัณย์ยังคงเขียนภาพทุกวัน แม้บางครั้งจะกล่าวว่ามือสั่นจนทำให้เขียนภาพได้ช้าลงกว่าเดิมมาก แต่อาจารย์ยังคงมีความสุขกับการได้ถ่ายทอดผลงานลงบนเฟรมผ้าใบอย่างไม่เปลี่ยนแปลง
“การทำงานศิลปะให้ความรู้สึกเหมือนเรากินข้าว ต้องกินทุกวัน เขียนรปู ก็ต้องเขียนทุกวันเหมือนกัน บางวันป่วยก็พักหน่อย ตอนนี้อายุมากแล้ว วาดๆ ไปบางครั้งมือจะสั่นก็ใช้เวลานานหน่อย แต่ยังต้องวาดเสมอ”
หนึ่งในภาพเขียนที่อาจารย์ขะมักเขม้นสร้างผลงานในตอนนี้คือ ภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เพื่อนำไปเป็นส่วนหนึ่งในการจัดแสดงนิทรรศการภาพเขียนผลงานของอาจารย์ลาวัณย์และอาจารย์สมโภชน์ในวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ ณ หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
About the Author
